Abdominal alan bloğu (abdominal field block), karın ön duvarında cilt, cilt altı doku, kaslar ve fasya düzeyinde lokal anestezik infiltrasyonu yapılarak geniş bir alanda duyusal blok elde edilmesine dayanan eski bir bölgesel anestezi tekniğidir. Karın ön ve yan duvarı, interkostal, subkostal, ilioinguinal ve iliohipogastrik sinirlerin uzantıları aracılığıyla T6-L1 torakolomber sinirlerinden innerve olur; bu sinirler internal oblik ile transversus abdominis kasları arasındaki fasyal planda ilerler.¹ Karın duvarı blokları esas olarak somatik analjezi sağlar; viseral ağrıyı karşılamaz.²
Tarihçe ve güncel bloklar
Rektus kılıfı bloğu ilk kez 1899’da tanımlanmış ve nöromüsküler blokerlerin kullanıma girmesinden önce laparotomilerde karın duvarı gevşemesi sağlamak için kullanılmıştır.¹ 2001’de Rafi, lomber üçgen (Petit üçgeni) yoluyla yapılan ve “abdominal alan bloğu” olarak adlandırdığı anatomik işaretlere dayalı bir yaklaşım tanımlamıştır;³ bu teknik transversus abdominis plan (TAP) bloğunun temelini oluşturmuş ve ultrasonografinin kullanıma girmesiyle yaygınlaşmıştır.¹
Günümüzde geniş infiltrasyon yerine, lokal anesteziğin kas-fasya planlarına verildiği ultrasonografi eşliğindeki bloklar tercih edilmektedir:¹,²
- Transversus abdominis plan (TAP) bloğu ve oblik subkostal TAP bloğu
- Rektus kılıfı bloğu
- İlioinguinal ve iliohipogastrik sinir bloğu
- Kuadratus lumborum bloğu ve transversalis fasya bloğu
Klinik inci
Karın duvarı bloklarında duyusal blok yaygınlığı, lokal anesteziğin yayılımına ve hedef sinirlerin anatomik seyrine bağlı olarak değişkendir. Bu bloklar en iyi multimodal analjezinin bir parçası olarak kullanılır.²
Abdominal cerrahide postoperatif analjezide en güçlü kanıta sahip yöntemler günümüzde de nöraksiyel tekniklerdir; karın duvarı blokları bunların uygulanamadığı durumlarda iyi bir seçenektir.¹
Güvenlik
Alt abdominal alan bloğunda 40 mL %0,5 bupivakain uygulanan hastalarda ortalama doruk venöz plazma bupivakain düzeyi adrenalinsiz çözeltiyle 2,23 μg/mL, 1:200.000 adrenalinli çözeltiyle 0,98 μg/mL bulunmuştur; adrenalin, ilk 45 dakika boyunca plazma düzeylerini anlamlı olarak düşürmüştür.⁴ Plan bloklarının olası komplikasyonları periton delinmesi, iç organ yaralanması, intraperitoneal enjeksiyon, lokal anestezik sistemik toksisitesi (LAST) ve hematomdur; ultrasonografi kullanımı bu riskleri belirgin olarak azaltır.¹
Dikkat
Geniş hacimli infiltrasyon gerektiren tekniklerde toplam lokal anestezik dozu hasta ağırlığına göre hesaplanmalıdır. Küçük vücut yapısı ve sarkopeni LAST riskini artırır. İnfiltrasyon teknikleri ve sürekli infüzyonlarda sistemik emilim daha yavaş olduğundan toksisite bulguları gecikerek ortaya çıkabilir.⁵
Kaynaklar
- Fernandes HDS, Azevedo AS, Ferreira TC, Santos SA, Rocha-Filho JA, Vieira JE. Ultrasound-guided peripheral abdominal wall blocks. Clinics (Sao Paulo). 2021;76:e2170. doi:10.6061/clinics/2021/e2170
- Chin KJ, McDonnell JG, Carvalho B, Sharkey A, Pawa A, Gadsden J. Essentials of our current understanding: abdominal wall blocks. Reg Anesth Pain Med. 2017;42(2):133-183. doi:10.1097/AAP.0000000000000545
- Rafi AN. Abdominal field block: a new approach via the lumbar triangle. Anaesthesia. 2001;56(10):1024-1026. doi:10.1111/j.1365-2044.2001.2279-40.x
- Martin J, Neill RS. Venous plasma (total) bupivacaine concentrations following lower abdominal field block. Br J Anaesth. 1987;59(11):1425-1430. doi:10.1093/bja/59.11.1425
- Neal JM, Barrington MJ, Fettiplace MR, et al. The Third American Society of Regional Anesthesia and Pain Medicine Practice Advisory on Local Anesthetic Systemic Toxicity: executive summary 2017. Reg Anesth Pain Med. 2018;43(2):113-123. doi:10.1097/AAP.0000000000000720
Bir yanıt yazın